برداشتن تومور پوستی ( سرطان پوستی): جراحی برای درمان سرطان پوست روش‌های گوناگونی دارد و روشی که پزشک استفاده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند به اندازه و محل زائده و عوامل مختلف دیگری بستگی دارد.

در ادامه انواع مختلف جراحی برایتان شرح داده می‌شود:

جراحی پوست با برداشتن كامل (اكسیزیونال) یكی از درمان‌های رایج برای درمان این سرطان است ؛ پس از بی‌حس کردن موضع ، جراح زائده را با تیغ جراحی بیرون می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آورد و پوست اطراف زائده را نیز برمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دارد. این پوست حاشیه نام دارد و آن در زیر میکروسکوپ، برای اطمینان از اینکه همه سلول‌هایسرطانی بیرون آورده شده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند، مورد بررسی قرار می‌گیرد و اندازه آن به اندازه زائده بستگی دارد.

جراحی Mohs (جراحی میکروگرافی) معمولاً برای سرطان پوست استفاده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. محل زائده بی‌حس می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. جراح لایه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های نازکی از زائده را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تراشند و هر لایه بلافاصله زیر میکروسکوپ بررسی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود؛ جراح به تراشیدن لایه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها ادامه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد تا آنجا که هیچ سلول سرطانی در لایه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها دیده نشود. در این روش، جراح کل سرطان و فقط مقدار کمی از بافت سالم را برمی‌دارد.

خشکاندن الکتریکی و کورتاژ معمولاً برای برداشتن سرطان كوچك سلول بازل پوست استفاده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. سرطان با ابزار تیز قاشقی شکلی موسوم به آلت‌تراش برداشته شده سپس یک جریان الکتریکی به قسمت تحت درمان برای کنترل خونریزی و کشتن هرنوع سلول باقیمانده سرطانی فرستاده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. خشک کردن الکتریکی و کورتاژ معمولاً روند سریع و ساده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای دارد.

جراحی سرمایشی كرایو معمولاً برای افرادی که قادر به تحمل انواع دیگر جراحی نیستند، از سرمای شدید برای درمان سرطان در مرحله اولیه یا درسرطان‌های پوست خیلی نازک استفاده می‌شود. پزشک، در این روش، نیتروژن مایع را مستقیماً بر روی زائده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گذارد. این درمان گاهی، موجب تورم می‌شود و به اعصاب آسیب می‌رساند که موجب از دست دادن حس در محل آسیب دیده می‌شود. در گزیده مقالات پایگاه علمی، پزشكی و آموزشی مؤسسه تحقیقات، آموزش و پیشگیری سرطان «جراحی سرمایشی در درمان سرطان: پرسش و پاسخ» اطلاعات بیش‌تری وجود دارد.

جراحی با لیزر از اشعه باریک نور برای برداشتن سلول‌های سرطانی استفاده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند؛ از این روش معمولاً برای زائده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی که فقط در لایه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های پایینی پوست به‌وجود آمده‌اند استفاده می‌شود.

گرافت برای وصل و بستن شکاف پوست ناشی از جراحی گاهی از گرافت استفاده می‌شود؛ جراح در ابتدا تکه پوست سالمی را بی‌حس کرده و از قسمت دیگر بدن، مثلاً قسمت بالایی ران، برمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دارد؛ این تکه پوست برای پوشاندن محلی که سرطان پوست آن برداشته شده است به‌كار می‌رود. اگر پوست پیوند شده دارید باید از آن به‌طور ویژه‌ای مراقبت و محافظت کنید تا بهبود یابد.

زمان بهبودی پس از جراحی در افراد متفاوت است. ممکن است برای چند روز احساس درد و ناراحتی ‌کنید. كه با استفاده از دارو معمولاً می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان آن را کنترل کرد. اگر به مسكن بیش‌تری نیاز باشد پزشک می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تواند پیش از جراحی برنامه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ آن را تنظیم کند.

مراحل جراحی
در طی جراحی سرطان پوست چه رخ می دهد ؟

بسته به اندازه ، نوع و محل ضایعه ، روش های متعددی برای برداشتن سرطان پوست و بازسازی ظاهری وجود دارد

مرحله اول – بی هوشی
برای آسایش شما طی عمل جراحی داروهائی به کار گرفته خواهد شد . گزینه ها شامل ، بی حسی موضعی ، تسکین داخل وریدی و بی هوشی عمومی می باشند . پزشک شما ، بهترین گزینه را به شما توصیه خواهد نمود .

مرحله دوم – برداشتن ضایعه

یک ضایعه ی کوچک یا محدود را می توان با اکسزیون ( روش جراحی ساده برای برداشتن ضایعه از سطح پوست ) خارج نمود . در اکثر موارد همراه با اکسزیون محل آن ترمیم می شود .
سرطان پوست ممکن است مثل یک کوه یخی باشد . گاهی اوقات آنچه در سطح پوست دیده می شود تنها قسمت کوچکی از توده است . در زیر سطح پوست ، سلول های سرطانی منطقه ی وسیع تری را پوشانده و مرز مشخصی ندارند . در این موارد یک روش ویژه به نام جراحی مهز ( MOHS ) ممکن است توصیه گردد .

ممکن است جراح پلاستیک شما درخواست یک مقطع منجمد( آسیب شناسی ) نماید . در این روش ضایعه ی سرطانی برداشته شده و پیش از بستن زخم بوسیله ی یک آسیب شناس بررسی میکروسکوپی می شود ، تا اطمینان حاصل گردد که تمام سلول های سرطانی برداشته شده است . هدف این کار دستیابی به یک حاشیه ی سالم ( ناحیه ای که سرطان پوست گسترش نیافته است ) می باشد . چنانچه حاشیه سالم بدست آید ، می توان زخم حاصله را بازسازی نمود . اگر حاشیه ی سالم بدست نیاید ، جراح پلاستیک شما آنقدر بافت را برخواهد داشت تا تمام ناحیه حاشیه سالم داشته باشد .

مرحله سوم – بازسازی

یک ضایعه بزرگ یا ضایعه ای که با مقاطع منجمد برداشته شده را می توان با یک فلپ ( بافت سالم ) موضعی بازسازی نمود . در مواردی که اکسزیون منجر به ظاهر بدشکل شود نیز ممکن است استفاده از فلپ لازم باشد . یک فلپ موضعی ، بافت سالم مجاور را به روی زخم می آورد . در صورت امکان ، خطوط بخیه در شیارهای طبیعی و انجناهای صورت گذاشته می شود تا جوشگاه حاصله کمتر به چشم آید .
ممکن است یک گرافت پوستی ( پوست سالم که از ناحیه دیگری از بدن برداشته شده و روی محل زخم گذاشته می شود ) نیز به کار گرفته شود .

مرحله چهارم – ملاحظه نتایج

پس از برداشتن سرطان پوست و تکمیل بازسازی اولیه ، پانسمان یا بانداژ روی محل برش ها گذاشته خواهد شد .

حقایق مهم درباره ی مخاطرات جراحی سرطان پوست

تصمیم برای انجام جراحی سرطان پوست بسیار شخصی است . پزشک شما تمام مخاطرات احتمالی را توضیح خواهد داد . جراح پلاستیک شما و یا پرسنل درمانی جزئیات خطرات جراحی را بیان می کنند . از شما خواسته خواهد شد که برگه های رضایت نامه را امضاء نمائید تا مشخص گردد که نوع عمل جراحی ، گزینه های دیگر ، و محتمل ترین مخاطرات و عوارض ممکنه را به خوبی فهمیده اید .
خطرات احتمالی عبارتند از :
خونریزی ( هماتوم )
عفونت
اشکال در ترمیم برش ها
خطرات بی هوشی
جوشگاه نامطلوب
عدم قطعیت آزمایش مقطع منجمد ( آسیب شناسی )
عود سرطان پوست
گسترش عمومی سرطان پوست
تغییر در حس پوست
نامنظمی طرح پوست
تغییر رنگ پوست ، تورم
حساسیت به نوارچسب ، نخ بخیه ، فرآورده های خونی ، داروهای موضعی یا تزریقی
آسیب به عناصر عمقی از قبیل اعصاب ، عروق خونی ، عضلات ، وریدها ، که ممکن است موقت یا دائم باشند.
درد که ممکن است طولانی مدت باشد
احتمال نیاز به جراحی مجدد

Image result for ‫برداشتن تومور پوستی ( سرطان پوستی)‬‎